စံုစီနဖာမ်ားကို ေရးခ်င္ရာေလွ်ာက္ေရး၊ တင္ခ်င္ရာေလွ်ာက္တင္ေနေသာ ကြ်န္ေတာ့္၏ ၾကြက္သိုက္ေဂဟာသို႕ တကူးတက ၾကြေရာက္လာၾကေသာ ဘေလာ့ဂ္ဂါၾကီးမ်ား၊ ဧည့္သည္ေတာ္ၾကီးမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ အားနာစြာျဖင့္ပင္ ေက်းဇူးအထူး တင္ရွိပါသည္။

Monday, April 10, 2017

ရန္က်ိဳးျမိဳ႕ရဲ႕ Slender West Lake သို႕ တစ္ေခါက္


          ရန္က်ိဳးကို မထင္မွတ္ဘဲ ေရာက္သြားျခင္းျဖစ္သည္။  အလုပ္ထဲမွာ ျပႆနာ နဲနဲရႈပ္ေနေတာ့ စေနေရာ၊ တနဂၤေႏြေရာ မနားျဖစ္တာ ၾကာျပီျဖစ္သည္။  ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ကေတာ့ တနဂၤေႏြတစ္ပတ္နားျဖစ္သည္။  အိပ္ယာထဲမွာ မနက္ ၁၀ နာရီေလာက္အထိ ေကြးျပီး ေနျဖစ္သည္။  ၁၀နာရီခြဲေတာ့ Qidong ျမိဳ႕ထဲ တစ္ခုခုသြားစားရန္ အလုပ္ထဲက တရုတ္တစ္ေယာက္ႏွင့္ အျပင္ထြက္ျဖစ္သည္။   လမ္းေဘးက မုန္႕ကေလးစားရင္း ဟိုဟုိဒီဒီ ေလွ်ာက္ေနရငး္ အဆိုပါ သူငယ္ခ်င္းက ကြ်န္ေတာ့္ကိုေမးသည္.. ရန္က်ိဳးကို ေရာက္ဖူးလားတဲ့။  ဟင့္အင္းဆိုေတာ့… ဒီအခ်ိန္ Slender West Lake က ေတာ္ေတာ္ကိုလွတဲ့ အခ်ိန္တဲ့။  သြားၾကည့္ရင္ေကာင္းမယ္ဟု အဆုိတင္လာသည္။  သြားေလဟုဆိုေတာ့ ဘာနဲ႕သြားၾကမလဲ စီစဥ္ၾကသည္။  ကားငွားသြားမယ္တဲ့ မင္းေမာင္းတတ္လားလို႕ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမးသည္။  တရုတ္မွာဆိုရင္ ေတာ့ No ပါ၊ မင္းပဲေမာင္းဆိုျပီး ကားေန႕ျပတ္ငွားတဲ့ ေနရာေတြကို Taxi ငွားျပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကသည္။ 
            ျမိဳ႕ၾကီးေတြမွာဆိုရင္ေတာ့ စေပၚတင္ျပီးရင္၊ မွတ္ပံုတင္၊ Driver လိုင္စင္ျပျပီးရင္ ကားေမာင္းထြက္ရံုသာ… Qidong လို ျမိဳ႕ကေလးမွာေတာ့ နည္းနည္းေလး စကားေျပာရသည္။  စေပၚ ယြမ္၅၀၀၀ ေတာင္းသည္။  ၁၀ ရက္ၾကာမွ ျပန္ေပးမည္ဟုဆိုသည္.. ဟင္ ဆိုျပီး လွည့္ထြက္လာသည္။  ေနာက္တစ္ဆိုင္ကေတာ့ အဆင္ေျပသည္.. ယြမ္ ၅၀၀၀ စေပၚတင္၊ တစ္ရက္ကို ယြမ္ ၂၅၀ တန္ကားတစ္စီး ၾကိဳက္သည္။  ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႕ ကီလို ၃၀၀ limit သာျဖစ္သည္။  ေနာက္တစ္ရက္မွာ ယြမ္ ၁၀၀၀ ကလြဲျပီး က်န္တဲ့ ေငြျပန္ေပးမည္တဲ့။  ရန္က်ိဳးက ကြ်န္ေတာ္ေနတဲ့ ခ်ီဒံုးျမိဳ႕ႏွင့္ ကီလို ၂၅၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ေ၀းသည္။  အသြားအျပန္ဆိုလွ်င္ ကီလို ၅၀၀ ေလာက္သြားလိမ့္မည္။  ယြမ္ ၃၀၀ ႏွင့္ ေစ်းတည့္သည္။  တရုတ္က ကားခေပးမည္၊ ကြ်န္ေတာ္က ဆီ စိုက္မည္။

Tuesday, March 7, 2017

တုိင္၀မ္၊ Typhoon Nepartak၊ နာဂစ္ ႏွင့္ စပ္မိစပ္ရာ

တင္ခဲ့တာေတာ့ ၾကာပါျပီ.. ၂၀၁၆ ၈ လပိုင္းေလာက္ကပါ။  .ျပီးေတာ့ ျပန္ဖ်က္လိုက္တယ္.. ခု ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္။

           ခုလဆန္းပိုင္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကုမၸဏီက ထုိင္၀မ္ကို ေရာက္ေနတဲ့ သေဘၤာေတြထဲက သေဘၤာတစ္စီး ျပႆနာ နည္းနည္းရွိေတာ့ အဲ့ဒီ သေဘၤာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ တုိင္၀မ္ေျမာက္ပိုင္းက ကီလြန္းဆိုတဲ့ ျမိဳ႕ကေလးကို ခရီးထြက္ျဖစ္ပါတယ္။  ကီလြန္းျမိဳ႕ကေလးေရာက္ေတာ့ ဘာကို သြားသတိရမိလဲဆိုရင္ ျမိတ္ျမိဳ႕ကေလးကို သြားသတိရမိတယ္။  တုိင္၀မ္က ကြ်န္းႏုိင္ငံျဖစ္သလို ေတာင္တန္းေလးေတြနဲ႕ လမ္းခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း အေကြ႕ အေကာက္ကေလးေတြ၊ အိမ္ခပ္စိတ္စိတ္ကေလးေတြ စီစရီ၊ လမ္းေဘးဆုိင္ကေလးေတြ ဟိုနားဒီနား ဆိုေတာ့ ျမိတ္ျမိဳ႕ကို တန္းလြမ္းမိတာပဲ။  ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ျမိတ္သားကေတာ့ ထုိင္၀မ္ေရာက္ရင္ သူ႕အိမ္ကို သတိရမိတယ္ေျပာတာ ခုမွပဲ မ်က္ေစ့ထဲ တန္းျမင္မိတယ္။  အဲဒီျမိဳ႕ကေလး အေၾကာင္းကိုေတာ့ အခ်ိန္ရေတာ့မွ ထပ္ေရးပါဦးမယ္။
            ကြ်န္ေတာ္ ကီလြန္းျမိဳ႕ကုိ ေရာက္ျပီး ေနာက္တစ္ရက္ၾကာေတာ့ မုန္တိုင္းသတိေပးလာေတာ့တာပဲ။  ဆိုေတာ့.. ရွိသမွ် သေဘၤာနဲ႕ ပတ္သတ္တဲ့ ရွိသမွ် Class၊ အာမခံ ေတြနဲ႕ ေတြ႕ဖို႕ကိစၥကို ဖုတ္ပူမီးတုိက္စီစဥ္ ျပီးတာနဲ႕ မုန္တိုင္းအတြက္ စိတ္ပူရေတာ့တာပဲ။  အေစာပုိင္းတုန္းကေတာ့ ေလဖိအားနည္းရပ္၀န္း ဘာညာ အိပဲ့ အိပဲ့နဲ႕ သေကာင့္သား မုန္တုိင္းက တျဖည္းျဖည္း အားေကာင္းလာတာတင္မကဘူး စူပါတိုင္ဖုန္း ျဖစ္လာျပီဆိုတဲ့ သတင္းရပါတယ္။  ဂ်ပန္ဖက္က ထုတ္တဲ့ သတင္းကေတာ့ မုန္တုိင္းကို သူ႕ဘက္ကို မ၀င္ႏုိင္ေၾကာင္းေျပာျပီး ေတာင္ဖက္ကို အတင္းတြန္းထုတ္၊  ေဟာင္ေကာင္ဖက္က လာတဲ့သတင္းထဲမွာ မုန္တုိင္းကို ေျမာက္ဖက္ကို အတင္းတြန္းထုတ္၊ ၾကားထဲက တုိင္၀မ္သတင္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ေနတဲ့ ကီလြန္းကို တည့္တည့္၀င္မတဲ့။  ဆိုေတာ့ လက္ရွိျပသနာ ခဏထား၊ မုန္တုိင္းသတင္းကို စနည္းနာ၊ ဘယ္ေနရာကို ၀င္ႏုိင္လဲ ေသခ်ာေအာင္ လုိက္ေမး၊ ျပီးရင္ သေဘၤာ ေဘးကင္းဖို႕ အေကာင္းဆံုး ဘယ္ဆိပ္ကမ္းျဖစ္ႏုိင္လဲ ဆိုတာကို ေျမပံုထဲလုိက္ၾကည့္။  ေနာက္ဆံုးေတာ့ မုန္တုိင္းက တုိင္၀မ္ေတာင္ပိုင္း ကို၀င္ဖို႕ေသခ်ာျပီဆိုေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သေဘၤာေတြကို ေအးဂ်င့္က ကီလြန္း ဆိပ္ကမ္းအတြင္းပိုင္းထဲကို ပို႕ေပးၾကပါတယ္။  အဲဒီမွာလဲ ဦးရာလူစနစ္ပဲ၊   ေနရာေကာင္းေတြက ဦးရာလူစနစ္ဆိုေတာ့ ခပ္ျမန္ျမန္ေလး အထဲေရာက္ဖို႕လုိပါတယ္ မဟုတ္ရင္ သေဘၤာေတြ မုန္တုိင္းအတြက္ စိတ္မခ်ရပါဘူး။  ထားပါေတာ့… မုန္တိုင္းအေၾကာင္းဆက္ပါဦးမယ္။