ဖားေအာက္ေတာရ (Batam) သို႕ တစ္ေခါက္

အင္ဒိုနီရွား ဘက္တမ္ကြ်န္းဖက္ကို အလုပ္ကိစၥနဲ႕ မၾကာခဏဆိုသလိုေရာက္ျဖစ္ေပမယ့္ ဖာေအာက္ေတာရေက်ာင္းရွိမွန္းကို မသိတာ။  ရံုးက အကိုတစ္ေယာက္က မင္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေလးဘာေလး သြားခ်င္ရင္ အားတဲ့ တစ္ရက္သြားလိုက္ဦး ဆိုေတာ့မွ ဟင္.. ဒီကြ်န္းမွာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းရွိလားဆိုျပီး ေမးျဖစ္ေတာ့တယ္။  ဒီတစ္ေခါက္ အလုပ္က စေနေရာ၊ တနဂၤေႏြေရာ သေဘၤာေပၚက ခြာမရေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ေရာက္ျဖစ္ပါ့မလားဆိုျပီး ထင္မိေသးတယ္။  ေရျခားေျမျခားမွာ အေနၾကာတဲ့ အခါ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ဒုကၡေရာက္တာက ပတိရူပ ေဒသာ၀ါေသာစ၊ သင္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္ေသာ ေနရာဆိုတာၾကီးပင္။  ၀မ္းတစ္ထြာအတြက္ ထားရာေန၊ ေစရာသြားေနရေသာ ၀န္ထမ္းဘ၀ျဖစ္ေနေလရာ ေရာက္ရာအရပ္၊ ဆြမ္းကပ္စရာ မရွိေသာဘ၀မွာ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ အေတာ့္ပင္ သနားစရာေကာင္းလွသည္။  ဗုဒၶျမတ္စြာကို ရည္စူးျပီး ဆင္းတုေတာ္မ်ားကို ဆြမ္းကပ္ေသာ္လည္း တရားေဒသနာမ်ားကို ေဟာၾကားေပးမည့္ ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ ကင္းရာေျမေပၚမွာ ေနရထုိင္ရသည္မွာ ဒုကၡတစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။  ဘက္တမ္ကြ်န္းေပၚမွာ အေျခက်ေနသည့္ ျမန္မာေတြလည္း ထိုနည္းတူ ခံစားခ်က္မ်ိဳး ရွိလိမ့္မည္ထင္သည္။

On the Road to Mandalay - Rudyard Kipling

                မႏၱေလးကို သြားတဲ့လမ္း ဆိုတဲ့ ကဗ်ာကို ႏိုဗယ္ဆုရွင္ ကဗ်ာႏွင့္ ၀တၱဳတို စာေရးဆရာ Rudyard Kipling ေရးသားထားတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။  ဒီကဗ်ာဟာ Kipling ရဲ႕ အထင္ရွားဆံုး ကဗ်ာေတြထဲက တစ္ပုဒ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။  ထူးထူးျခားျခား မႏၱေလး ဆိုတဲ့နာမည္ေလးျဖစ္တဲ့ အတြက္ ကြ်န္ေတာ္စိတ္၀င္းစားသြားလို႕ ဖတ္ၾကည့္မိတာပါ။  Kipling အသက္ ၂၄ ႏွစ္အရြယ္ (၁၈၉၀ မတ္ သို႕ ဧျပီလ) မွာ ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။  ပ်ိဳျမစ္တဲ့အရြယ္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာာက္ အေၾကာင္းကို လြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြးေလး ေရးဖြဲ႕ထားတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။  သီေပါမင္း ပါေတာ္မူျပီး ၅ ႏွစ္အၾကာ မွာေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို႕ ေျပာလို႕ရပါတယ္။

          ဒီကဗ်ာကို ဖတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ခံစားမႈ႕ ႏွစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ တစ္ျပိဳင္ထဲခံစားလိုက္ရတယ္… တစ္ခုက ကစ္ပလင္ရဲ႕ ဆြဲေဆာင္အားေကာင္းလွတဲ့ ေရးအသားနဲ႕ ႏူးညံတဲ့ ခံစားမႈ႕။  ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကိုလိုနီပံုစံနဲ႕ ေရးထားတဲ့ အေရးအသားကို ကြ်န္ေတာ့္ စိတ္ထဲမွာ ျမန္မာတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ မႏွစ္ျမိဳ႕မႈ႕ ခံစားရပါတယ္။  မႏွစ္ျမိဳ႕မႈ႕ခံစားခ်က္ ျဖစ္ေနတဲ့ ကဗ်ာကို ဘာျဖစ္လို႕ ေရးတင္လဲဆိုေတာ့ ဖတ္တဲ့လူေတြ သိေစခ်င္လို႕ပါ။  ၂၀၁၇ စက္တင္ဘာေလာက္တုန္းက အဂၤလန္ ႏုိင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရး အတြင္းေရးမႈး ေဘာရစ္ ဂြ်န္ဆင္ျမန္မာျပည္လာသြားတုန္းက ေရႊတိဂံုေစတီေပၚမွာ ဒီကဗ်ာကို စရြတ္ေတာ့ သူ႕ေဘးက သံမႈး ဂြ်န္ဆင္က ၀င္ဟန္႕ခဲ့ပါတယ္။  အဂၤလန္က ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အထြဋ္အျမတ္ထားရာ ေရႊတိဂံုေစတီေပၚမွာ ဒီလိုကဗ်ာမ်ိဳးရြတ္တာ မသင့္ေတာ္တဲ့အေၾကာင္း သတင္းေတြ ေဖာ္ျပၾကေပမယ့္… ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ သိပ္ျပီး သိလိုက္ပံုမရပါဘူး။ 

          ဘာသာရပ္တစ္ခု ျဖစ္ျဖစ္၊ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုျဖစ္ျဖစ္ကို ေလ့လာရင္ ၾကိဳက္လို႕ရယ္၊ မၾကိဳက္လို႕ရယ္ဆိုတာထက္.. ကိုယ္နဲ႕ပါတ္သတ္ျပီး အက်ိဳးမယုတ္ေအာင္၊ အက်ိဳးရွိေအာင္ ေလ့လာဖို႕လိုတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေလးကို ေျပာခ်င္တာပါ။  ဒီကဗ်ာဟာ ၁၈ ရာစုကေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ။  ကဗ်ာထဲမွာပါတဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕ အယူအဆေလးေတြက လြဲေနတာကိုေတြ႕ရမွာပါ။  ဥပမာ ေမာ္လျမိဳင္ဆိုရင္ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ဖက္ (အက္ဒမန္ ပင္လယ္ဖက္)၊ အေနာက္အရပ္ကို မ်က္ႏွာမူထားတာ။  ေတာင္တရုတ္ပင္လယ္နဲ႕ စပ္ဆက္မႈ႕မရွိပါဘူး။  ဒါေပမယ့္ ကစ္ပလင္ရဲ႕ ကဗ်ာထဲမွာေတာ့ တရုတ္ပင္လယ္ေအာ္လို႕ ေရးထားတာကို ေတြ႕ရမွာပါ။ 

         

စင္ကာပူႏွင့္ မိုးေကာင္းကင္ အိပ္မက္မ်ား

            လူတုိင္းကေတာ့ ေကာင္းတာေတြခ်ည္းျဖစ္ခ်င္ၾကတာပဲေလ။  အိပ္မက္ မက္ရင္ေတာင္မွ သိန္း ၁ေသာင္းတန္ ထီေပါက္တယ္ကစျပီး မက္တာ။  ဒါေပမယ့္ အိပ္မက္ ရွိမွ တုိးတက္တာ။  ဦးတည္ခ်က္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ အိပ္မက္ေတြနဲ႕ လူေတြက ရွင္သန္ေနၾကတာ.. တရားသေဘာနဲ႕ဆိုရင္ေတာ့ ေလာဘလို႕ေျပာေပမယ္.. တရားလဲ မေပါက္ေသးေတာ့ ဒါနဲ႕ပဲသြားေနတာပဲ။ 

            ငယ္ငယ္ ပုဆိုးကြင္းသိုင္းျပီး ရပ္ကြက္ထဲ ေလွ်ာက္ေျပးေနတုန္းက အခ်ိန္တန္ရင္ ထမင္းႏွစ္နပ္ကို အေမကေတာ့ေကြ်းေနတာပဲ။ အဲ့ဒီတုန္းက အိပ္မက္ဆိုရင္ အရုပ္လိုခ်င္တာပဲရွိတာ။  အသက္က တျဖည္းျဖည္းၾကီးလာ၊ ရည္းစားသနာလဲ ရလာေရာ မုန္႕ဖိုးကလိုလာ၊ ဖီလိမ္းျပင္ဆင္.. အဲဒီတုန္းက အိပ္မက္ဆိုရင္ေတာ့ မုန္႕ဖိုးမ်ားမ်ားရပါေစေပါ့။  ေနာက္ေတာ့ ေက်ာင္းျပီးခါနီးေတာ့ အိမ္က မ်က္ေစ့စပါးေမႊးစူးေလာက္ျပီ.. ပိုက္ဆံက အရင္လိုမုန္႕ဖိုးေပးပါဆိုျပီ လက္ျဖန္႕ေတာင္းရမဲ့ အရြယ္မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ အိပ္မက္က လစာ ေကာင္းေကာင္း ရတဲ့ အလုပ္ ရခ်င္ပါတယ္ျဖစ္လာေရာ။  ေဟာ… အလုပ္လဲရ မိန္းမလဲယူျပီးေရာ တို႕ႏွစ္ေယာက္အတြက္ အိမ္လိုပါတယ္ဆိုတဲ့ ကိုအငဲ သီခ်င္းကို အၾကိဳက္ၾကီးၾကိဳက္ေရာ… အဆင္ေျပတဲ့လူေတြမ်ားၾကေတာ့လဲ အိမ္၊ ရင္ေသြးရတာေလးေတြရ၊ ျပီးရင္ ဟိုနားဒီနားသြားဖို႕ ကား ေလးတစ္စီး။  အိမ္အကူကလဲ လို… ခရီးေ၀းသြားဖို႕က ကားတစ္စီး၊ အိမ္က တီဗီကေသးလုိ႕ ခန္းလံုးျပည့္ Curve LED TV ၾကီးကိုမွ home theater system တပ္ျပီး ျငိမ့္ျငိမ့္ေလး ေနခ်င္တဲ့လူနဲ႕၊ ေႏြရာသီစံအိမ္၊ မိုးရာသီ စံအိမ္၊ ေဆာင္းရာသီ စံအိမ္၊ ႏုိင္ငံျခားက ပစၥည္းေတြ ၀ယ္ျပီးစိတ္တုိင္းက်ေဆာက္ထားတဲ့အိမ္… စသည္ စသည္ျဖင့္ အိပ္မက္ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ဆံုးခန္းတိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးရယ္… 

            ကြ်န္ေတာ့္လည္း ဒီတုိင္းပဲ အိပ္မက္ကေတာ့ အၾကီးၾကီးမက္တာေပါ့။  ျဖစ္ခ်င္တာမွ ဘီလ္ဂိတ္က စိတ္ေကာင္းေလး၀င္ျပီး ကိုယ့္ကိုမ်ား သူ႕အေမြေတြ ေရာ့အင့္ဆိုျပီး ေပးမလားေတာင္ စိတ္ကူးလို႕ရတာပဲေလ။  ေဟာ မာတာမိခင္ရဲ႕ ေထာက္ပံမႈ႕ေလးနဲ႕၊ ေက်ာင္းက ဆရာ၊ ဆရာမေတြရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူးေလးနဲ႕ ထမင္းစားလက္မွတ္ ဘြဲ႕ကေလးရ၊  ေလယာဥ္လက္မွတ္ေလး တစ္ေစာင္နဲ႕ ေယာင္ခ်ာခ်ာ စင္က်ားေပါေရာက္လာ။  တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးတဲ့လူေတြဆီမွာ အလုပ္ကေလးရ။  လစာေလးရလုိက္ အိမ္ပို႕လိုက္၊ အလုပ္ကေလးေျပာင္းလိုက္ ဖင္လွည့္ ေခါင္းလွည့္နဲ႕ ဒီမွာ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ၾကာလာေတာ့ ဒီကလူေတြရဲ႕ အိပ္မက္ကေလးေတြကိုလဲ တျဖည္းျဖည္းျမင္လာေတာေပါ့ေလ။  အိပ္မက္ ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့ စလံုးက ႏုိင္ငံသားေတြေရာ၊ PR ေတြရဲ႕ အိပ္မက္ကလည္း အေတာ္မလြယ္ပါလားဆိုတာ တျဖည္းျဖည္းနားလည္လာတယ္။

စကားလံုးမ်ားေနာက္သို႕ ေျပးလုိက္ျခင္း

            အိုျပီေလ…  ကိုယ္ဟာကိုယ္သာ ေခတ္မီသလိုလိုဘာလိုလို ထင္ေနတာ… ျမန္မာျပည္ျပန္လို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ စကား၀ိုင္းထဲ၀င္လိုက္ရင္ ၾကက္ဖၾကီး လည္လိမ္ထားသလိုပဲ.. ေဖ့စ္ဘုတ္ၾကီးေပၚတက္လိုက္ရင္ ေခတ္ေနာက္က်လိုက္တာမွ Update ေတြ ဘာတစ္ခုမွမသိေတာ့ေခ်။  ဆယ္ေက်ာ္သက္မ်ားႏွင့္ စကားေျပာလွ်င္ပိုဆိုးသည္။  အေတြးအေခၚ အယူအဆ၊ အထူးသျဖင့္ ေခတ္ကို မ်က္ေျချပတ္ျပီး က်န္ခဲ့သည္မွာ ၁၀ စုႏွစ္ေက်ာ္သြားျပီျဖစ္သည္။

            ျပန္စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့ ျမန္မာ community ေတြၾကားထဲလဲ သိပ္မသြားျဖစ္၊ social ေတြႏွင့္လည္း ေတာ္ေတာ္ေလးကင္းကြာ.. ကြ်န္ေတာ္ မရင္းႏွီးေသာ ႏုိင္ငံေတြမွာ အေနၾကာ၊ သူတို႕ရဲ႕ ေခတ္ကိုလည္း ေသခ်ာမသိ၊ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲမႈ႕ေတြလည္း လြတ္… ေမ်ာက္ၾကီး သစ္ကိုင္းလြတ္ျဖစ္ေနသည္။  Rap/ Hip Hop ရြတ္တတ္ေသာ တက္စီဆရာၾကီးရဲ႕ ဗီဒီယိုေလးကိုျမင္ေတာ့ ဟိုက္ရွားဘား ျဖစ္ရသည္။  ဘရာစီယာ၀တ္ထားေၾကာင္းကို ေသေသခ်ာခ်ာ ဘရာစီယာမ်ိဳးစံုအေၾကာင္း Point Out လုပ္ျပီး စိတ္ရွည္လက္ရွည္ရွင္းျပေသာ ေမာ္ဒယ္ေလးရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးကိုျမင္ေတာ့ အုိက္စ္… ျဖစ္သြားသည္။   ဟိုေန႕က ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာ ဂစ္တာတီးျပီးသီခ်င္းဆိုေတာ့ ေ၀လ ႏွင့္ ေအာင္လ သီခ်င္းေလာက္သာ ေနာက္ေပါက္ေတြ လိုက္ႏုိင္သည္။  ဒီဒက္ ေရွးက်ေသာ သီခ်င္းမ်ားကို ဘုရားစူး ဒီေကာင္ေတြ လိုက္မဆုိတတ္ေတာ့ေခ်း။  ေခတ္ေျပာင္းသြားေခ်ျပီ။  ကြ်န္ေတာ္၏ မသိျခင္းမ်ား ေတာ္ေတာ္မ်ားေနျပီျဖစ္သည္။  ဒီတုိင္းေတာ့ေနလို႕မျဖစ္၊  ေခတ္မီေစရန္ ေလ့လာရန္ လိုလာျပီျဖစ္သည္။ မဟုတ္လွ်င္ လူေတာတုိးေတာ့မည္မဟုတ္ေခ်။ FB comment ေတြကို ၾကည့္လွ်င္ သယ္ရင္း အဲ့ဒါဘာေျပာတာလဲဟု ေဘးကသူငယ္ခ်င္းကိုေမးရသည္။  မျဖစ္ေတာ့ေခ်။  ေခတ္မီကို မီမွ ရေတာ့မည္။  ေခတ္ေနာက္ကို လုိက္မည္။ 

            ေခတ္ေနာက္ကိုလုိက္ဖို႕ရာ Slang ေပါင္းစံုေလ့လာဖို႕ လိုလာျပီျဖစ္သည္။  ထို႕ေၾကာင့္ Slang ေပါင္းစံုကို အေနာက္တုိင္း အေရွ႕တုိင္း ထိမိဆက္စပ္ရာ ေပါင္းစုေလ့လာေနျပီျဖစ္သည္။  ေလ့လာမိသမွ်ကို Share ေပးလုိက္ပါသည္။

ျမန္မာ Slangs

ပထမဆံုး သတိထားမိသည္မွာ စကားလံုး ႏွစ္လံုးကို တစ္လံုးထဲေပါင္းျပီး Social Network sites ေတြမွာ…  အဲ.. ျမန္မာျပည္မွာ က သိပ္ျပီး မ Tweet ပဲ FB သံုးၾကေတာ့ FB မွာ အမ်ားဆံုးေတြ႕ရသည္..

“ေခး ႏွင့္ ကြီး”

၁၉၈၀ ေလာက္တံုးက ေမာင္ရယ္.. မရယ္ ဆိုျပီး ေခတ္ထၾကသည္။  ၁၉၉၀ ေလာက္ေရာက္ေတာ့ အခ်စ္၊ ကိုၾကီး ေခတ္ျဖစ္သည္။  ၂၀၀၀ ပတ္၀န္းက်င္မွာေတာ့ သဲ၊ ကို ျဖစ္လာျပီ။  ေဟာ ၂၀၁၆ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကိုၾကီးသည္ ကြီး အျဖစ္သို႕ ေျပာင္းလဲသြားျပီး၊ ကေလးသည္  ေခး ျဖစ္သြားေလျပီ။

၇ႏွစ္ - ကြာျခားခ်က္မ်ား

(ဒီပိုစ့္ကို ကြ်န္ေတာ္တင္တာဟာ တရုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အေကာင္းေတြကိုခ်ည္း ေဖာ္ျပခ်င္လို႕ မဟုတ္ပါဘူး။ တရုတ္ႏိုင္ငံနဲ႕ ပါတ္သတ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ အျမင္မွာတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူ႕ႏုိင္ငံ ဘယ္လိုမ်ိဳး တိုးတက္လာတယ္ဆိုတာကို အျမင္တစ္ခုအေနနဲ႕ ရႈ႕ျမင္ျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘာေတြ လိုအပ္ခ်က္ရွိေနတယ္ဆုိတာေလးကို မီးေမာင္းထုိးျပခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ပါ။  တစ္ဖက္သတ္ၾကီး ေကာင္းလွခ်ည္ရဲ႕ လို႕ ဆိုလိုျပီး ပိုစ့္တင္လိုက္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္မဟုတ္ပါဘူး။)

New York times မွာ Thomas Friedman ေရးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးကို သေဘာက်လို႕ ဘာသာျပန္တင္လုိက္တာပါ။  တရုတ္ႏွင့္ အေမရိကန္ ခုႏွစ္ပိုင္း ၇ႏွစ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေလးပါ။ 

          ကြ်န္ေတာ္ တရုတ္ႏုိင္ငံရဲ႕ ျပဇာတ္ရံုၾကီးထဲမွာ ထုိင္ေနတုန္း ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ တရုတ္ ကေခ်သည္ေတြ၊ ဗံုတီးတဲ့လူေတြ၊ အဆိုေတာ္ေတြ၊ အံၾသစရာေကာင္းတဲ့ မ်က္လွည့္ ပညာရွင္ေတြရဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖမႈ႕ေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။  အဲ့ဒီအခ်ိန္ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၇ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလအတြင္းမွာ တရုတ္နဲ႕ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံႏွစ္ခုၾကား ျခားနားတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြကို မေတြးပဲ မေနႏိုင္ပါဘူး။

          တရုတ္ႏိုင္ငံဟာ ကုန္စည္ထုတ္လုပ္မႈ႕ လုပ္ငန္းအမ်ိဳးမ်ိဳးအတြက္ အလုပ္ရႈပ္ေနတုန္းမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကေတာ့ အယ္လ္ကုိင္ဒါ (အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႕) ေတြနဲ႕ အလုပ္ရႈပ္ေနခဲ့ပါတယ္။  တရုတ္ေတြဟာ ဇာတ္ရံုၾကီးေတြ၊ ေျမေအာက္ရထားလမ္းေတြ၊ ေလဆိပ္ေတြ၊ လမ္းမၾကီးေတြ၊ ပန္းျခံေတြပိုျပီး ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္ တည္ေဆာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြကေတာ့ လံုျခံဳေရး အာရံုခံ ကိရိယာေတြ၊ စစ္သံုး ဟမ္းမား ကားေတြ၊ ေမာင္းသူမဲ့ အေ၀းထိန္း ေလယာဥ္ေတြကို ပိုျပီး ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္ တည္ေဆာက္ေနခဲ့တယ္။

          ဒီျခားနားမႈ႕ေတြကို အခုစျပီး ျမင္ေနရပါျပီ။

          ခင္ဗ်ားတို႕ နယူးေယာက္ရဲ႕ ညစ္ပတ္ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့ LaGuardia ေလဆိပ္နဲ႕ ရွန္ဟုိင္းရဲ႕ သစ္လြင္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံတစ္ကာ ေလဆိပ္ကို ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ပါ။  ခင္ဗ်ားတို႕ မက္ဟန္တန္လမ္းမွာ ကားေမာင္းျပီး ပတ္၀န္းက်င္ကို တစ္ခ်က္ေလာက္ေ၀့ၾကည့္လိုက္၊  အေဆာက္အဦးေတြ ဘယ္ေလာက္ အိုေဟာင္းျပီး ေခတ္ေနာက္က် က်န္ခဲ့ျပီလဲ ဆိုတာကို။  ရွန္ဟုိင္းမွာ သံလိုက္ရထား တစ္နာရီ ကီလို ၂၂၀ နဲ႕ ေမာင္းေနတယ္ (အခု ကီလို ၃၀၀)၊ မ်က္ေစ့ တစ္မွိတ္အတြင္းမွာ ေလဆိပ္ကေန ရွန္ဟုိင္းျမိဳ႕ထဲကို ေရာက္ျပီ။  ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ျပီး စဥ္းစားၾကည့္ပါ… ဘယ္သူက တတိယကမၻာထဲမွာ ေနထုိင္ေနလည္း ဆိုတာကို။

တုိင္၀မ္၊ Typhoon Nepartak၊ နာဂစ္ ႏွင့္ စပ္မိစပ္ရာ

တင္ခဲ့တာေတာ့ ၾကာပါျပီ.. ၂၀၁၆ ၈ လပိုင္းေလာက္ကပါ။  .ျပီးေတာ့ ျပန္ဖ်က္လိုက္တယ္.. ခု ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္။

           ခုလဆန္းပိုင္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကုမၸဏီက ထုိင္၀မ္ကို ေရာက္ေနတဲ့ သေဘၤာေတြထဲက သေဘၤာတစ္စီး ျပႆနာ နည္းနည္းရွိေတာ့ အဲ့ဒီ သေဘၤာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ တုိင္၀မ္ေျမာက္ပိုင္းက ကီလြန္းဆိုတဲ့ ျမိဳ႕ကေလးကို ခရီးထြက္ျဖစ္ပါတယ္။  ကီလြန္းျမိဳ႕ကေလးေရာက္ေတာ့ ဘာကို သြားသတိရမိလဲဆိုရင္ ျမိတ္ျမိဳ႕ကေလးကို သြားသတိရမိတယ္။  တုိင္၀မ္က ကြ်န္းႏုိင္ငံျဖစ္သလို ေတာင္တန္းေလးေတြနဲ႕ လမ္းခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း အေကြ႕ အေကာက္ကေလးေတြ၊ အိမ္ခပ္စိတ္စိတ္ကေလးေတြ စီစရီ၊ လမ္းေဘးဆုိင္ကေလးေတြ ဟိုနားဒီနား ဆိုေတာ့ ျမိတ္ျမိဳ႕ကို တန္းလြမ္းမိတာပဲ။  ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ျမိတ္သားကေတာ့ ထုိင္၀မ္ေရာက္ရင္ သူ႕အိမ္ကို သတိရမိတယ္ေျပာတာ ခုမွပဲ မ်က္ေစ့ထဲ တန္းျမင္မိတယ္။  အဲဒီျမိဳ႕ကေလး အေၾကာင္းကိုေတာ့ အခ်ိန္ရေတာ့မွ ထပ္ေရးပါဦးမယ္။

            ကြ်န္ေတာ္ ကီလြန္းျမိဳ႕ကုိ ေရာက္ျပီး ေနာက္တစ္ရက္ၾကာေတာ့ မုန္တိုင္းသတိေပးလာေတာ့တာပဲ။  ဆိုေတာ့.. ရွိသမွ် သေဘၤာနဲ႕ ပတ္သတ္တဲ့ ရွိသမွ် Class၊ အာမခံ ေတြနဲ႕ ေတြ႕ဖို႕ကိစၥကို ဖုတ္ပူမီးတုိက္စီစဥ္ ျပီးတာနဲ႕ မုန္တိုင္းအတြက္ စိတ္ပူရေတာ့တာပဲ။  အေစာပုိင္းတုန္းကေတာ့ ေလဖိအားနည္းရပ္၀န္း ဘာညာ အိပဲ့ အိပဲ့နဲ႕ သေကာင့္သား မုန္တုိင္းက တျဖည္းျဖည္း အားေကာင္းလာတာတင္မကဘူး စူပါတိုင္ဖုန္း ျဖစ္လာျပီဆိုတဲ့ သတင္းရပါတယ္။  ဂ်ပန္ဖက္က ထုတ္တဲ့ သတင္းကေတာ့ မုန္တုိင္းကို သူ႕ဘက္ကို မ၀င္ႏုိင္ေၾကာင္းေျပာျပီး ေတာင္ဖက္ကို အတင္းတြန္းထုတ္၊  ေဟာင္ေကာင္ဖက္က လာတဲ့သတင္းထဲမွာ မုန္တုိင္းကို ေျမာက္ဖက္ကို အတင္းတြန္းထုတ္၊ ၾကားထဲက တုိင္၀မ္သတင္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ေနတဲ့ ကီလြန္းကို တည့္တည့္၀င္မတဲ့။  ဆိုေတာ့ လက္ရွိျပသနာ ခဏထား၊ မုန္တုိင္းသတင္းကို စနည္းနာ၊ ဘယ္ေနရာကို ၀င္ႏုိင္လဲ ေသခ်ာေအာင္ လုိက္ေမး၊ ျပီးရင္ သေဘၤာ ေဘးကင္းဖို႕ အေကာင္းဆံုး ဘယ္ဆိပ္ကမ္းျဖစ္ႏုိင္လဲ ဆိုတာကို ေျမပံုထဲလုိက္ၾကည့္။  ေနာက္ဆံုးေတာ့ မုန္တုိင္းက တုိင္၀မ္ေတာင္ပိုင္း ကို၀င္ဖို႕ေသခ်ာျပီဆိုေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သေဘၤာေတြကို ေအးဂ်င့္က ကီလြန္း ဆိပ္ကမ္းအတြင္းပိုင္းထဲကို ပို႕ေပးၾကပါတယ္။  အဲဒီမွာလဲ ဦးရာလူစနစ္ပဲ၊   ေနရာေကာင္းေတြက ဦးရာလူစနစ္ဆိုေတာ့ ခပ္ျမန္ျမန္ေလး အထဲေရာက္ဖို႕လုိပါတယ္ မဟုတ္ရင္ သေဘၤာေတြ မုန္တုိင္းအတြက္ စိတ္မခ်ရပါဘူး။  ထားပါေတာ့… မုန္တိုင္းအေၾကာင္းဆက္ပါဦးမယ္။

က်ားတို႕သည္ အဂၤါျဂိဳလ္မွလာျပီး မ တို႕သည္ ေသာၾကာ ျဂိဳလ္မွလာၾကသည္

            Phoenix တကၠသိုလ္က အဂၤလိပ္စာ ပါေမာကၡတစ္ေယာက္ဟာ သူ႕အတန္းသားေတြကို အိမ္စာတစ္ပုဒ္ေပးပါတယ္။  ဒီအထဲမွာ ထူးျခားတဲ့အခ်က္က ဒီအိမ္စာကို ၂ ေယာက္တစ္တြဲလုပ္ရမွာ ျဖစ္ျပီး စကားရည္လုပြဲပံုစံမ်ိဳး တစ္ဖက္ကို တစ္ပိုဒ္ e-mail နဲ႕ ပို႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။  e-mail  ပို႕တဲ့အခါမွာ အဆိုပါႏွစ္ေယာက္ အခ်င္းခ်င္း အီးေမးပို႕ရမယ့္ အျပင္ ပါေမာကၡကို cc ခံျပီး ေပးပို႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ 

            ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္က မိမိၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို စာပိုဒ္တစ္ပိုဒ္အေနနဲ႕ေရးျပီးေတာ့ တစ္ျခားတစ္ေယာက္ဆီကို အီးေမးလ္နဲ႕ပို႕ပါ။  က်န္တဲ့တစ္ေယာက္က အဲ့ဒီစာပိုဒ္ကို ဖတ္ျပီးရင္ တစ္ျခားစာပိုဒ္တစ္ပုိဒ္ေရးျပီး အီးေမးလ္နဲ႕ ျပန္ပို႕ပါ။  ပထမတစ္ေယာက္က ဖတ္ျပီး ေနာက္ထပ္တစ္ပိုဒ္ထပ္ေရး ျပန္ပို႕။ ဒီလိုမ်ိဳး အျပန္အလွန္ပို႕ရမယ္။  ဒါေပမယ့္ ျပန္ပို႕တုိင္းမွာ ေရးခဲ့ျပီးတာေတြကို ျပန္ဖတ္ျပီး ကြင္းဆက္မျပတ္ေအာင္၊ ဇာတ္လမ္းျပတ္မသြားေအာင္ ေရးရမယ္။  ဒီလိုပို႕ေနတဲ့အခ်ိန္အတြင္းမွာ အျပင္မွာ လံုး၀ စကားမေျပာရဘူး။  ေျပာခ်င္တာေတြအားလံုးကို အီးေမးလ္ထဲမွာပဲ ေရး။  ႏွစ္ဖက္စလံုးက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ႏုိင္ေလာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဇာတ္လမ္း အဆံုးသတ္မယ္။ 

            ဒီလိုနဲ႕ အတန္းသားေတြထဲက ေရဗက္ကာ ဆိုတဲ့ ေကာင္းမေလးနဲ႕ ဂေရးဆိုတဲ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ တစ္တြဲက်ပါတယ္။

ဇာတ္လမ္းအစကေတာ့ ဒီလိုပါ

ေရဗက္ကာရဲ႕ ပထမ အပိုဒ္ : အရင္ဆံုးေပါ့… ေလာ္ရီတစ္ေယာက္ ဘယ္လို လက္ဖက္ရည္မ်ိဳးေသာက္ရမလဲဆိုတာကို ေ၀ခြဲလို႕ကို မရႏုိင္ျဖစ္ေနပါတယ္။  သူမရဲ႕ ပ်င္းရိျငီးေငြ႕ဖို႕ေကာင္းလွတဲ့ ဒီလိုမ်ိဳး ညေနခင္းမ်ိဳး အိမ္ထဲမွာ chamomile (ေဒစီပန္းလိုမ်ိဳး ပန္းပြင့္အရြက္ကေလးမ်ားႏွင့္ ေဖာ္စပ္ထားေသာ လက္ဖက္ရည္) လက္ဖက္ရည္ကို သူမအၾကိဳက္တတ္ဆံုးပဲ။ ဒါေပမယ္ ခုေတာ့ ေပ်ာ္ရြင္တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ chamomile လက္ဖက္ရည္ကို ေသာက္ေလ့ရွိတဲ့ ကားလ္ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးကို အေၾကာင္းကုိ ျပန္ေျပာင္းသတိရေနမိျပန္ျပီ။  ဘာေတြဘယ္လိုပဲ တုိက္ဆုိင္တုိက္ဆုိင္ေလ… သူမကေတာ့ ကားလ္အေၾကာင္းကိုပဲ သတိရေနတာ။  ကားလ္ကေတာ့ သူမအတြက္ အသက္ရွႈမွားေလာက္စရာ … အို သူနဲ႕ေတြ႕တုိင္း သူမ ရင္က်ပ္ပန္းနာ ျဖစ္သလိုမ်ိဳး အသက္ရႈ႕ဖို႕ ေမ့ေမ့သြားတယ္ေလ။ ဒီအတြက္ ေထြေထြထူးထူး ေမးခြန္းထုတ္မေနေတာ့ပါဘူး.. ဟုတ္တယ္… chamomile လက္ဖက္ရည္ပဲ။

ေကာ္ဖီဆုိင္

        ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ အိမ္က လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ဆို အိမ္က တယ္ျပီး သိပ္လႊတ္ခ်င္လွတာ မဟုတ္ဘူးရယ္။  လူေပါင္းစံုတယ္၊ အရည္မရ အဖတ္မရေျပာတယ္ ဘာရယ္နဲ႕။  ဒါေပမယ့္ ခုံပုပုေလးေတြမွာ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ရရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိမ့္မလဲလို႕ ေတြးမိတာေတာ့ အရိွသား။  ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ မ-၁၆ ပိုစ့္ ထဲကလိုမ်ိဳး ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ဆိုရင္ ထုိင္ၾကည့္ဖို႕ေနေနသာသာ ေငးၾကည့္ျပီး တစ္ျခားသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေနာက္လိုက္ေျပာင္လိုက္ ေဆာ့လိုက္နဲ႕ ဒီလိုပဲ ၾကီးခဲ့ရတာပဲ။  ေနာက္ပိုင္း လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ ထုိင္လို႕ရတဲ့ အရြယ္ေရာက္ေတာ့မွ အိမ္က အတန္အသင့္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေပးထုိင္သကိုး။  အထက္တန္းေလာက္ပိုင္းက်ေတာ့ အခ်ိန္အကန္႕အသတ္နဲ႕ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္လို႕ရတယ္။  တကၠသုိလ္ေရာက္လာေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ေပါ့။  ဒါေပမယ့္ အသက္အရြယ္ရလာတာနဲ႕ အမွ် လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ရတဲ့ အရသာေလးေတြ ကြဲကြဲလာတယ္။

          ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္လိုက္ရင္ ေက်ာင္းစာအေၾကာင္းေျပာျဖစ္တာက မရွိသေလာက္ရယ္၊  ဂိမ္းအေၾကာင္း၊ ေကာင္မေလးေတြအေၾကာင္း ဒါမ်ိဳးေတြပဲမ်ားတယ္။  တကၠသိုလ္ပိုင္းေရာက္လာေတာ့ အဲ…. ေကာင္မေလးေတြအေၾကာင္းကေတာ့ ပါျမဲပါတာပဲ၊ သုိ႕ေပမယ့္ ေဘာလံုးပြဲအေၾကာင္းလဲပါရဲ႕၊ စာေပအေၾကာင္းေလးေတြ နဲနဲပါလာျပီ၊ လွည္းတန္းက စာေရးစရာေတြ ထိုင္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ကျဖင့္ ဘယ္လို၊ ေလထန္ကုန္းကျဖင့္ ဘယ္လို စသည္အားျဖင့္ေတြ ပါလာသလို၊ ႏုိင္ငံေရးအေၾကာင့္ ေျပာတဲ့ ၀ိုင္းမ်ိဳးလဲ ေတြ႕ဖူးရဲ႕။  လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ပိတ္ခ်ိန္ေရာက္လို႕ စကားစ မျပတ္တာနဲ႕ အလင္းဆုိင္မွာလည္း မိုးလင္းဖူးရဲ႕။ ဘာသာေရးႏႊယ္တာေလးေတြလည္း ေတြ႕ဖူးရဲ႕။  သို႕ေပမယ့္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ရဲ႕ အရသာဆုိတာက လက္ဖက္ရည္ေကာင္းတာလည္းပါမယ္၊ ထုိင္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္လည္း အေရးၾကီးတယ္။  ဒီပတ္၀န္းက်င္ဟာ ကိုယ္နဲ႕လည္း သဟဇာတျဖစ္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မ်ိဳး၊ ကိုယ္နဲက ေျပာေနက်ဆုိေနက် လူမ်ိဳးေတြနဲ႕ ေတြ႕ရင္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေျပတယ္။  ပတ္၀န္းက်င္ဆိုလို႕ ကြ်န္ေတာ့္မိန္းမကို ပိုးတုန္းကေတာင္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ကေန ပိုးခဲ့တာ။ သူ႕အိမ္ေရွ႕မွာက ဟိုဘက္အိမ္က ဖြင့္ထားတဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေလ။  အဲ့ဒီကို သြားသြားျပီးေတာ့ ငုတ္တုတ္ထုိင္ခဲ့တာ မွတ္မိေသးတယ္။  သူ ေက်ာင္းပိတ္၊ ကြ်န္ေတာ္ ေက်ာင္းပိတ္လို႕ ျပန္လာတဲ့ ရက္ဆုိရင္ အဲ့ဒီ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္သြားျပီး သူ႕အခန္း တံခါးေပါက္က ျမင္ရေလာက္တဲ့ ေနရာ ခံုကေလးကို ေရြးျပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲ လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္နဲ႕ ငုတ္တုတ္ထုိင္ခဲ့တာ။  သို႕ေပတည့္ ပါလာတဲ့ စာအုပ္က စိတ္၀င္စားဖို႕ ေကာင္းရင္ အဲ့ဒီစာအုပ္ဖတ္ရင္းနဲ႕ အခ်ိန္က ဘယ္လို ကုန္လို႕ ကုန္သြားမွန္းေတာင္မသိေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ သူ႕ကို မေတြ႕ရတဲ့ ရက္ေတြလည္း ရွိရဲ႕။  သို႕ေပတည့္ ေယာက္ခမေလာင္းမ်ားကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ဆို အျမင္ကပ္မကပ္ေတာ့မသိ အေတာ့္ကို မွတ္မိေလာက္ေသာ မ်က္ႏွာရွိတဲ့ အေျခအေနကို ေရာက္သြားပါတယ္။  မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ခုေတာ့ အဲ့ဒီ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္က ပိတ္သြားပါျပီ။

လီကြမ္ယူး (သို႕) စင္ကာပူ၏ ပဲ့ကိုင္ရွင္

မေလးရွားမွခြဲထြက္ တံငါရြာျဖစ္ခဲ့တဲ့ စင္ကာပူကြ်န္းေလးကို ကမၻာ့အဆင့္မီ ႏုိင္ငံတစ္ခုျဖစ္ေအာင္ ပံုသြင္းယူ၊ တည္ေဆာက္ေပးခဲ့တဲ့ စင္ကာပူႏုိင္ငံရဲ႕ ဗိသုကာ လီကြမ္ယူးကေတာ့ ဒီေန႕ (၂၃ရက္ မတ္လ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ တနလၤာေန႕ မနက္ ၃နာရီ ၁၈ မိနစ္)  စင္ကာပူ အေထြေထြေဆးရံုၾကီးမွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါျပီ။  သူကြယ္လြန္ခဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့ အသက္ ၉၁ ႏွစ္ရွိျပီျဖစ္ပါတယ္။  လီကြမ္ယူးရဲ႕ စကားစုေလးေတြကို အမွတ္တရအေနနဲ႕ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

၁၉၄၂ ဂ်ပန္တို႕ စင္ကာပူကြ်န္းက ျဗိသွ်တုိ႕ကို တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ခ်ိန္

          “အေမွာင္ေခတ္ၾကီးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဆီကို ဆင္းသက္က်ေရာက္လာခဲ့ပါျပီ။  အရမ္းကို ၾကမ္းက်ဳတ္၊ စက္ဆုပ္၊ ရြံရွာဖြယ္ေကာင္းလွပါတယ္။  အဲ့ဒီ ၃ႏွစ္ခြဲဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ရင္ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀အတြက္ေတာ့ ၾကီးမားတဲ့ ႏုိင္ငံေရး သင္ခန္းစာတစ္ခုကို ရရွိလိုက္တာပါဘဲ။  က်ေနာ္ဟာ အာဏာ ရဲ႕ အဓိပၸာယ္၊ အာဏာဆိုတာဘာၾကီးလဲ၊ အစိုးရနဲ႕ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ အဲ့ဒီ အာဏာဆိုတဲ့အရာၾကီးေနာက္ကို ဘယ္လိုလိုက္ၾကတယ္ဆိုတာကို ေတြ႕ရွိခဲ့လို႕ပါပဲ။  ေနာက္ျပီးေတာ့ လူေတြဟာ အဲ့ဒီအာဏာဆိုတဲ့အရာၾကီးရဲ႕ ေထာင္ေခ်ာက္ပိတ္မိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို႕ အသက္ရွင္ဖို႕အတြက္ ဘယ္လိုမ်ိဳးတံု႕ျပန္ ၾကတယ္ဆိုတာကိုလည္း နားလည္ခဲ့ပါတယ္။  တစ္ခ်ိန္က အရွင္သခင္လုိ ခစားခဲ့ရတဲ့၊ ျဖိဳခ်လို႕မရႏုိင္ဘူးလို႕ ထင္ခဲ့တဲ့ ျဗိသွ်ေတြ ဒီကြ်န္းမွာ။ ေဟာ ေနာက္ေန႕ က်ေနာ္တို႕ဟာ မ်က္ေပါက္က်ဥ္းက်ဥ္းနဲ႕ ဂ်ပန္ငပုေတြရဲ႕ အညွင္းဆဲ၊ အႏိုင္က်င့္မႈ႕ေတြကို ခဲ့ၾကရပါပေကာ”

ဒုတိယ ကမၻာစစ္အျပီး ျဗိသွ်တို႕ စင္ကာပူကို ျပန္လည္ သိမ္းပိုက္ဖို႕ ၾကိဳးစားခ်ိန္

          “အိုေဟာင္းေနတဲ့ ယႏၱယားၾကီးကေတာ့ လြန္သြားျပီ… အရင္ေခတ္ကလိုမ်ိဳး ျဗိသွ်ေတြကို ဦးႏွိမ္၊ နာခံ၊ ေလးစားခဲ့ အက်င့္လည္း လြန္ခဲ့ျပီ။  ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ဂ်ပန္ေတြ၀င္လာတုန္းက ျဗိသွ်ေတြ ဘယ္လို အထုပ္ျပင္ျပီး ထြက္ေျပးခဲ့တယ္ဆိုတာကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္ခဲ့လို႕ပါပဲ။

          ျဗိသွ်ေတြဟာ ဂ်ပန္ေတြ ဗံုးမိုးရြာခ်ေတာ့ က်ေနာ္တို႕၊  စင္ကာပူကြ်န္းမွာေနထုိင္တဲ့ လူေတြ ေၾကာက္ရြံထိတ္လန္႕ စိုးရိမ္တာထက္ပိုျပီးေတာ့ကို ေၾကာက္ရြံထိတ္လန္႕ ခဲ့ၾကတာေလ”

Apple ကြန္ပ်ဴတာမ်ားႏွင့္ ႏွစ္၃၀

၁၉၇၆ ခုႏွစ္မွာ Apple ကို စတင္တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ Steve Jobs နဲ႕ Steve Wozniak တို႕ရဲ႕ ပထမဦးဆံုး ကြန္ပ်ဴတာေလးပါ။  ဒါကို Apple 1 လို႕ အမည္တပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။  ဒီကြန္ပ်ဴတာေလး လုပ္ဖို႕အတြက္ Steve Jobs က သူ႕ရဲ႕ VW ကားေလးကို ေရာင္းခဲ့ျပီးေတာ့၊  Steve Wozniak ကေတာ့ သူ႕ရဲ႕ HP-65 calculator ေလးကို ေရာင္းခ်ခဲ့ပါတယ္။  ဒီကြန္ပ်ဴတာကို Steve Waozniak ကိုယ္တုိင္ လက္နဲ႕ လုပ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

သူတို႕ေတြ ႏုစဥ္အခါက (၂)

အႏုပညာရွင္ေတြရဲ႕ ငယ္စဥ္ဘ၀ေလးေတြကို အင္တာနက္မွာေတြ႕လို႕ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္.... 

 Sydney Bristow မင္းသမီးမျဖစ္ခင္တုန္းက အထက္တန္းေက်ာင္းရဲ႕ တီး၀ိုင္းအဖြဲ႕မွာ Saxophone တီးမႈတ္ခဲ့ပါသတဲ့....

သူတို႕ေတြ ႏုစဥ္အခါက (၁)

ကမၻာ့ႏုိင္ငံ အရပ္ရပ္က ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ငယ္စဥ္ဘ၀ ပံုရိပ္ကေလးေတြကို အင္တာနက္မွာေတြ႕လို႕ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္.....

အိုဘားမား ငယ္စဥ္

Troy (သို႕) ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ေသာ ျမိဳ႕ေတာ္ (၁)

          စင္ကာပူျပန္ေရာက္ေနတဲ့ ရက္ပိုင္းတုန္းက ထရြိဳင္ျမိဳ႕အေၾကာင္း ရုပ္ရွင္ၾကည့္ျဖစ္တယ္… ေနာက္ျပီး စိတ္၀င္စားလို႕ ဟိုရွာဖတ္ ဒီရွာဖတ္နဲ႕။  Troy ျမိဳ႕ၾကီးရဲ႕ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားပံုေတြက ကိုယ့္မ်က္ေစ့ေရွ႕မွာ ျမင္ေနရသလိုပဲ။  ျမန္မာ Sea Game ဖြင့္ပြဲတုန္းက “မဟာ….ၾကီးျမတ္ေလေသာ သမိုင္းေၾကာင္းမ်ား.. ဒီေျမၾကီးထက္မွာဆိုျပီး”  ကြ်န္ေတာ္တို႕ ပုဂံအေၾကာင္း သရုပ္ေဖာ္ေတာ့ ရဲစိတ္ ရဲမာန္ေတြ တက္ၾကြလာသလိုပဲ… ထရြိဳင္ျမိဳ႕အေၾကာင္းဖတ္လိုက္ရင္ လည္းဒီလိုပဲ စိတ္၀င္စားစရာေတြနဲ႕ ေတြးစရာေတြ အမ်ားၾကီးက်န္ခဲ့တယ္။

          လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀၀၀ ေက်ာ္က ေၾကးေခတ္လူသားေတြရဲ႕ ဗိသုကာလက္ရာေတြနဲ႕ တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီး၊  ကမၻာ့အလွဆံုးဆိုတဲ့ ဂုဏ္ျဒပ္နဲ႕ ျပည့္စံုတဲ့ နတ္ေဒ၀ီတစ္ပါး အလား ဖမ္းစားႏုိင္ခဲ့တဲ့ မင္းသမီး ဟယ္လင္၊  ရာဇမာန္ကို ထိလာခဲ့ရင္ ဆတ္ဆတ္ထိမခံခဲ့တဲ့ စပါတာ(ဂရိ) လူမ်ိဳးေတြထဲက ဘုရင္းတပါး ျဖစ္တဲ့ မန္နီေလာ့စ္၊  အခ်စ္အတြက္ အသက္ပင္ေပးခဲ့ရတဲ့ ထရြိဳင္ျမိဳ႕ရဲ႕ အိမ္ေရွ႕သခင္ ပဲရစ္၊ သမိုင္းတြင္ခဲ့တဲ့ ထရိုဂ်န္ စစ္ပြဲၾကီးပြား ခဲ့တဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္…  အာခီလီစ္၊ ဟက္တာ၊ အုိင္းယက္စ္ စတာေတြ အျပင္ သူရဲေကာင္းေတြ မ်ားစြာရဲ႕ ေသြး ေျမက်ခဲ့ရတဲ့ ေနရာ၊  ရန္သူေတြကို ပရိယာယ္ဆင္ ေအာင္ပြဲခံတုန္းက အဓိက အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ ထရိုဂ်န္ ျမင္းရုပ္ၾကီး၊  ဂရိေတြ ဘယ္လိုမွ တိုက္လို႕မရပဲ တပ္ဆုတ္ျပီး သေဘၤာေတြ ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားေတာ့ ထရြိဳင္ျမိဳ႕သားေတြ ေအာင္ပြဲခံ သတိလြတ္ေနတုန္း ျမင္းရုပ္ဗိုက္ထဲက ဂရိစစ္သည္ထြက္၊  ျမိဳ႕တံခါးကို ဖြင့္လို႕ ၁၀ ႏွစ္ၾကာ တုိက္ယူလို႕မရခဲ့တဲ့ ထရြိဳင္ျမိဳ႕ၾကီးဟာ ညတြင္းခ်င္းမွာပဲ ေျမေပၚ ျပားျပား၀ပ္သြားခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္…..စသည္အားျဖင့္ ေရးထားတဲ့ ဟိုးမားရဲ႕ ILIAD ကဗ်ာရွည္ၾကီးထဲမွာ ဇာတ္ေကာင္မ်ားစြာ သက္၀င္လႈပ္ရွားေနတုန္း။  ဒါေပမယ့္ ဒီ ကဗ်ာရွည္(၀တၱဳ) ၾကီးထဲက ထရြိဳင္ျမိဳ႕ၾကီးဟာ တစ္ကယ္ရွိခဲ့တာလား?

အလုပ္ထဲမွာ ဒီလိုရွိတယ္ (၃)

အဟက္ အဟက္

          မႏွစ္က ေဆာက္ခဲ့တဲ့ သေဘၤာ ႏွစ္စီးကက်ေတာ့ အေတာ္ေလး အကုန္အက်အမ်ားသား။  သေဘၤာက်င္းကို စာခ်ဳပ္နဲ႕အျပီး အပ္လိုက္ေပမယ့္ အဲ့ဒီ တရုတ္သေဘၤာက်င္းက သေဘၤာ မေဆာက္တတ္ေပါင္။  ဒီေတာ့ ေနာက္ဆံုး လိုခ်င္တဲ့ အရည္အေသြးမရတာနဲ႕၊  ျပန္ျပင္ရတာနဲ႕၊ ေႏွးတာနဲ႕ လံုးလည္ခ်ာလပတ္ေတြလိုက္ျပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္တို႕ ကုမၸဏီက လူေတြထပ္ေခၚ၊  ကြ်န္ေတာ္တို႕ Contractor ေတြကို သေဘၤာက်င္းထဲထည့္ျပီး ကိုယ့္သေဘၤာ ကိုယ္ျပန္ေဆာက္ရတဲ့ အေျခအေနကို ေရာက္ေရာ။ 

          အဲ….ျပႆနာက အဲ့ဒီ တစ္ျပံဳတစ္မၾကီးရဲ႕ စားစရိတ္၊ အေထြေထြသံုးစရိတ္ ဒါေတြက Delay ျဖစ္ရင္ျဖစ္သေလာက္ Overhead cost ကတက္လာပါပေရာ။  ဒါ့အျပင္ ကိုယ္ထည့္ခ်င္တဲ့ ပစၥည္းေတြ တရုတ္မွာ Custom clear လုပ္တာေတြ၊ Transport စရိတ္ေတြ ဒါေတြအားလံုးေပါင္းလိုက္ေတာ့ ေဘဂ်င္းက ကြ်န္ေတာ္တို႕ရံုးလည္း ၁ႏွစ္ခြဲေလာက္ ေရာ့ေရာ့ ၾကိဳက္သေလာက္သာယူေပေတာ့ ဆုိျပီး ေပးလိုက္၊ ေပးလိုက္နဲ႕ ေငြလံုးလံုးမရွိတဲ့ ဘ၀ကိုေရာက္သြားေရာ။ 

          ဒီလိုနဲ႕ ေအးဂ်င့္တစ္ေယာက္နဲ႕ တြဲလုပ္ျဖစ္လိုက္တယ္။  ဒီေအးဂ်င့္က ေကာ္ဖီမႈန္႕ကစလို႕၊  Contractor ဖိုးေတြ၊ Custom Clearance ေတြ၊ Transport စရိတ္ေတြအားလံုး ၾကားထဲက အက်ိဳးေဆာင္ျပီး ရွင္းေပးသေပါ့ေလ။  ဒါေပမယ့္ ရာခုိင္ႏႈန္းေလးေတာ့ ၾကားထဲက သူကစားတယ္ေပါ့။  အားလံုး အဆင္ေျပပါတယ္။  ေနာက္ဆံုး သေဘၤာျပီး ပေရာဂ်က္ စရင္းသိမ္းေတာ့ ေငြရွင္းတမ္းလုပ္ပါေလေရာလား။  ဘယ္၍ဘယ္မွ်က်တယ္၊ ဘယ္လိုမ်ိဳးခြဲေပးၾကမယ္ စတာေတြကို အီးေမးနဲ႕ ပို႕ၾကသေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ ေအးဂ်င့္ရဲ႕ အီးေမးလ္က အဟက္ခံထားရပါသေကာလား။  ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘက္ကပို႕လိုက္တဲ့ အီးေမးလ္ေတြကို ဟို ဟက္ကာေကာင္က ေစာင့္ဖတ္ျပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုး ဘယ္ဘဏ္ကို ေငြလႊဲရမလဲ၊  ဘဏ့္အေကာင့္ေပးပါဆိုျပီး ေတာင္းတဲ့ စာလည္းေရာက္ေရာ ၾကားထဲက ေဖ်ာင္လိုက္တာပဲ။  ျပီးေတာ့ သူက ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဆီကို ေမးလ္ျပန္ပို႕သဗ်၊  သူ႕ ေဟာင္ေကာင္က ဘဏ္နဲ႕ သူ႕အေကာင့္ ကို။  ကြ်န္ေတာ္တို႕ကလည္း မသိဘူးေလ အဲ့ဒီကို လႊဲဆိုေတာ့ လႊဲလုိက္တာ။  လႊဲေပမယ့္ စလံုးက ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကုမၸဏီက ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေအးဂ်င့္နာမည္တပ္ျပီး အဲ့ဒီအေကာင့္ကို လႊဲေပးလိုက္တာ။  ဒီအတြက္ ဟိုအေကာင္ေတြက ဘဏ္ထဲက ထုတ္လို႕မရဘူးျဖစ္ေနေရာ။  ဒီလိုနဲ႕ ဘဏ္က Transition ကို Cancel လုပ္ပစ္လိုက္တယ္။ 

N!xau သို႕ The Gods Must Be Crazy

          ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငယ္ငယ္တုန္းက Gods must be crazy ဇာတ္ကားေလးကုိ ၾကည့္ဖူးၾကမွာပါ။  ဒီရုပ္ရွင္ကို ၁၉၈၀ ခုႏွစ္က Jamie Uys ဆိုတဲ့ ဒါရိုက္တာက ေရးသား  ရိုက္ကူးခဲ့တာပါ။  အာဖရိကတိုက္မွာ ပထမဆံုး ရံုတင္ျပသခဲ့ျပီး စံခ်ိန္တင္ လူၾကိဳက္မ်ားခဲ့ပါတယ္။  ေနာက္ ႏုိင္ငံတကာက ရုပ္ရွင္ရံုေတြမွာ ျပသဖို႕အတြက္ မူရင္း အာဖရိက စကားေျပာေတြကို အဂၤလိပ္လို ျပင္ဆင္ခဲ့ပါတယ္။  အေမရိကန္ႏုိင္ငံနဲ႕ ဂ်ပန္မွာ ဒီရုပ္ရွင္ဟာ စံခ်ိန္တင္ ျပသခဲ့ရျပီး အလြန္ကို ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။  ကမၻာအရပ္ရပ္မွာျပသခဲ့ျပီးေတာ့ ဒီရုပ္ရွင္ဟာ ေဒၚလာ သန္း ၁၀၀ ေက်ာ္ အျမတ္အစြန္းရရွိခဲ့ပါတယ္။  ဒီအထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္စိတ္၀င္စားမိတာကေတာ့ ဒီရုပ္ရွင္ထဲက ကိုကာကိုလာ ပုလင္းေလး တစ္လံုးနဲ႕ အလုပ္ရႈပ္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ၾကီး အာဖရိကတုိက္ ကာလာဟာရီ သဲကႏၱာရထဲက Bushmen စီ အေၾကာင္းေလးပဲျဖစ္ပါတယ္။  ဒီလို သန္ေပါင္းမ်ားစြာ စံခ်ိန္တင္ျပီး ေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ ရုပ္ရွင္ရဲ႕ အဓိက ဇာတ္ေဆာင္တစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္ေလာက္မ်ား အက်ိဳးခံစားခြင့္ ရခဲ့သလဲဆိုတာကိုေပါ့။

          ဒီရုပ္ရွင္ထဲက ဇာတ္လိုက္ စီ ရဲ႕ မူရင္းနာမည္ကေတာ့  Nǃxau ǂToma ျဖစ္ပါတယ္။  သူဟာ နမ္မီဘီယား ေဒသမွာ ေမြးဖြားခဲ့ျပီးေတာ့ သူ႕အသက္ ဘယ္ေလာက္ရွိျပီလဲဆိုတာကို သူကိုယ္တုိင္ မသိခဲ့ပါဘူး။  သူဟာ အာဖရိက ဘာသာစကား ၃ မ်ိဳးေလာက္ကိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္းၾကီး ေျပာတတ္ပါတယ္။  ျမိဳ႕ၾကီးေတြကိုလည္း တစ္ခါမွ ေရာက္ခဲ့ဖူးတာမဟုတ္သလို ဒီရုပ္ရွင္ မရိုက္ကူးခင္အထိ သူ႕ဘ၀မွာ လူျဖဴ ၃ ေယာက္ေလာက္ပဲ ျမင္ခဲ့ဖူးတာပါ။  ေနာက္ျပီး ပိုက္ဆံ၊ ေငြေၾကးဆိုတာကို တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးခဲ့ပါဘူး။  ေငြေၾကးနဲ႕ ဘယ္လို ဖလွယ္ရမွန္းလည္း မသိသလို၊  ဒီေငြေၾကးရဲ႕ တန္ဖိုးကိုလည္း မသိခဲ့ဘူးလို႕ ဆိုပါတယ္။  ဒီရုပ္ရွင္ရိုက္ကူးခအတြက္ သူဟာ ေဒၚလာ ၂၀၀၀ ေအာက္သာ ရရွိခဲ့တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ 

အဆံုးစြန္အထိ ခရီးဆက္ေနဦးမည့္ Voyager ၁ ႏွင့္ ၂

          ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းက လမင္းၾကီး ရယ္၊  မွိတ္တုတ္ မွိတ္တုတ္ လက္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္က ၾကယ္ေလးေတြကို လသာတဲ့ ညဖက္ဆိုရင္ ေမာ့ၾကည့္ျပီး အမ်ားၾကီး စဥ္းစားခဲ့ဖူးတယ္။ ဒီ ၾကယ္ေလးေတြက ဘယ္ေလာက္ေ၀းလဲ?  ဘယ္ေနမွာ ရွိေနတာလဲ?  ဘာျဖစ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဆီကို ေရာက္မလာတာလဲ?  ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့လည္း ဆရာမက ကြ်န္ေတာ္တို႕ကမၻာၾကီးကေနကို လွည့္ပတ္ေနျပီးေတာ့ သူ႕မွာ မိသားစု ျဂိဳလ္ေပါင္း ကမၻာအပါအ၀င္ ကိုးလံုး ရွိတယ္လို႕ဆိုျပန္တယ္။  ေနာက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနမိသားစုဟာ နဂါးေငြ႕တန္း ဂလက္ဆီဆိုတဲ့ အရာၾကီးထဲက အစိတ္အပိုင္းေလးတစ္ခုတဲ့။  အဲ့ဒီ နဂါးေငြ႕တန္းဆိုတဲ့ ဟာၾကီးကလည္း စၾက၀႒ာ ပင္လယ္ၾကီးထဲမွာ ေမ်ာခ်င္ရာေမ်ာေနသတဲ့။

          ေနာက္ပုိင္း အတန္းထဲမွာ မွန္ေျပာင္းေတြ အေၾကာင္းသင္ရျပန္ေရာ…  ဟိုး အေ၀းၾကီးက အရာ၀တၱဳေတြကို နီးနီးေလးမွာလိုမ်ိဳး လွမ္းျပီး ျမင္ရပါသတဲ့။  အရမ္းအားေကာင္းတဲ့ မွန္ေျပာင္းၾကီးေတြနဲ႕ ဆိုရင္ ျဂိဳလ္ေတြကိုပါ လွမ္းျပီး ၾကည့္လို႕ရပါသတဲ့။  အင္း… ကြ်န္ေတာ္တို႕ မသိတဲ့ အရာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနပါလားေနာ္…..  ကြ်န္ေတာ္တို႕ အေနနဲ႕ ကမၻာေျမၾကီးေပၚကေန ထုိင္ျပီးေတာ့ အမ်ားၾကီးေတြးေန၊  ေငးေနမဲ့အစား အဆုိပါ ျဂိဳလ္ၾကီးေတြ၊  ၾကယ္ၾကီးေတြ ရွိတဲ့ ေနရာကို အနီးကပ္သြားေရာက္ၾကည့္ရႈ႕လို႕ရရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ အေနနဲ႕ ပိုျပီးေတာ့ ဒီအရာေတြရဲ႕ အေၾကာင္းကို သိလာႏုိင္တာေပါ့ေလ။  ဒီလိုမ်ိဳး လူေတြ စဥ္းစားခဲ့ၾကပါတယ္။ စဥ္းစားခဲ့သလို အေကာင္အထည္လည္း ေဖာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။  ဒီလိုမ်ိဳး ျဂိဳလ္ေတြ၊ ၾကယ္ေတြကို စူးစမ္းဖို႕အတြက္ လူသားေတြဟာ လမင္းၾကီးဆီကို၊ အဂၤါျဂိဳလ္ဆီကို၊ ဂ်ဴပီတာ ျဂိဳလ္ဆီကို… စသည္ စသည္ျဖင့္ အာကာသ စူးစမ္းေရး ယာဥ္ၾကီးေတြ လႊတ္တင္ခဲ့ၾကပါတယ္။

          ခု Voyager 1 & 2 ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေလးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ ကြန္မန္႕ ေဘာက္စ္ထဲကို အကိုတစ္ေယာက္က ေရးပါလားဆိုလို႕ တင္လုိက္ျဖစ္တဲ့ ပိုစ့္ေလးတစ္ခုပါ။  ဒီပိုစ့္အတြက္ ကြ်န္ေတာ့္ အဓိက ကိုးကားခဲ့တာကေတာ့ Nasa နဲ႕ Wikipedia  ၀ဘ္ဆုိဒ္ ႏွစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။  Voyager ၁ ႏွင့္ ၂ ဆိုတဲ့ အာသာကယာဥ္ ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနမိသားစုထဲက Satun လို႕ေခၚတဲ့ စေနျဂိဳလ္ၾကီးနဲ႕ Jupiter ျဂိဳလ္ၾကီးႏွစ္ခုကို အနီးကပ္ေလ့လာဖို႕အတြက္ ကနဦး စီမံကိန္းခ်ခဲ့ေပမယ့္ ခုေတာ့ ဒီ ညီေနာင္ အာကာသယာဥ္ ႏွစ္စီးဟာ သူတို႕ရဲ႕ ေလ့လာေရး အစီအစဥ္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနမိသားစုရဲ႕ အျပင္ဖက္ အဆံုးစြန္အထိေရာက္ေအာင္ လက္ဆက္ ခရီးႏွင္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

Note 3 or 5s

         လြန္ခဲ့တဲ့ ၇ လေလာက္တုုန္းက ပိုုစ့္တစ္ခုု တင္ျဖစ္သည္။  ဘာ ဖုုန္း၀ယ္ရင္ေကာင္းမလဲဟုုျဖစ္သည္။  S4 or HTC 1 or iPhone 5 သိုု႕ေသာ္ မ၀ယ္ျဖစ္။  ခုု ဖုုန္း၀ယ္ဖိုု႕ ေရာဂါ ထေနျပန္ျပီ။  ဘာ၀ယ္ရမွန္းမသိေပ။  အခ်ိန္ဆိုုသည္မွာ ျဖိဳက္ကနဲကုုန္သြားသည္။  ဖုုန္းအသစ္ေတြ ထပ္ထြက္ေနျပန္ျပီ။     အရင္တုုန္းကေတာ့ ဖုုန္းတစ္လံုုး၀ယ္လိုုက္လွ်င္ ၂ ႏွစ္ေလာက္ ေခတ္မီမီ သံုုးေနလိုု႕ရသည္။  ခုုကေတာ့ ၆ လ ေလာက္ဆိုုလွ်င္ ကိုုယ္ကိုုင္ေနတဲ့ ဖုုန္းက ေမာ္ဒယ္ေအာက္သြားျပီျဖစ္သည္။  ခက္လွေခ်တကား။

         ခုု ေရာဂါထေနသည္မွာ iPhone 5s ႏွင့္ Note 3 ဘယ္ဟာေရြးရရင္ ေကာင္းမလဲ ဟူေသာ အရာပင္ျဖစ္သည္။ အင္တာနက္ထဲမွာ ေလွ်ာက္ေမႊျပီး review ေတြ ဖတ္ၾကည့္သည္။  သူ႕ဟာႏွင့္ သူေတာ့ အားလံုုး ေကာင္းေနသည္ခ်ည္းသာျဖစ္သည္။  မည္သိုု႕ပင္ဆိုုေစကာမူ ဖုုန္းတစ္လံုုး ၀ယ္လိုုက္လွ်င္ အနည္းဆံုုး ၂ ႏွစ္ေတာ့ မျဖစ္မေနသံုုးရမည္ျဖစ္သည္။  ထိုု႕ေၾကာင့္ ၂ ႏွစ္ လက္ထဲေရာက္ေနမည့္ ဖုုန္းအတြက္ ကြ်န္ေတာ့္ဟာ ကြ်န္ေတာ္ review လုုပ္ၾကည့္သည္။  5s ႏွင့္ Note 3 ကိုု ယွဥ္ၾကည့္ျခင္းျဖစ္သည္။

ၾကံခုုိင္မႈ႕

Samsung သည္ ေကာ္ခြံထဲက မထြက္ေသးေခ်။  Leather casing ဟုု ထင္ေယာင္ထင္မွား ျဖစ္ေအာင္ လုုပ္ထားေသာ ေကာ္ခြံသည္သာ ျဖစ္သည္။  Hard ware အားလံုုး ေစ်းေပါေသာ အရာမ်ားကိုု သံုုးထားသည္။  အရင္ S4 သံုုးသူမ်ားကိုု လိုုက္ၾကည့္ေလေသာ္… screen ကြဲသူမ်ားေလသည္။  ျပဳတ္က်သည္ႏွင့္ Screen ကြဲေလသည္။  screen ေဘးနားမွ ကာထားေသာ လုုိင္းကေလးမွာ ေဟာင္းေလာင္းေပါက္ ပိုုက္ကေလးျဖစ္သည္။  ျပဳတ္က်လွ်င္ ပိန္သြားေလသတည္း။  ထိုု ေဟာင္းေလာင္းေပါက္ ပိုုက္ကေလးျပီးလွ်င္ သံမဏိဟုု ထင္ေယာင္ ထင္မွာ ျဖစ္စရာရွိေသာ မည္သည့္အရာမွန္းမသိသည့္ သတၱဳတစ္ခုုျဖင့္ ကာထားကာ ၃ လေလာက္ၾကာရင္ ကြာထြက္ကုုန္ေလ၏။  ထိုု႕ေၾကာင့္ အတြင္းကလီစာမ်ားသည္ iPhone 5s ထက္ Spec ျမင့္ျပီး သံုုးလိုု႕ေကာင္းေသာ္လည္း အၾကမ္းပတမ္း သံုုးသူမ်ားအတြက္ iPhone 5s သည္ ပိုုမိုု သင့္ေလွ်ာ္သည္ဟုု ေကာက္ခ်က္ ခ်မိေလသည္။  အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုုေသာ္… မည္သည့္ဖုုန္းကိုု လက္ထဲ ထဲ့ေပး ထဲ့ေပး ပ်က္ေအာင္ ကိုုင္ေသာ ကြ်န္ေတာ္၏ ရႈမျငီးသည္ iPhone 5 လက္ထဲထည့္ေပးလိုုက္ေသာ္ အခ်ိန္အေတာ္အတန္ ျငိမ္ျပီး complain မတက္ဘဲ ေနသည္မွာ iPhone ၏ durability သည္ ပိုုမိုုေကာင္းသည္ဟုု သက္ေသ ျပျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

တင္ပို႕ျခင္း အႏုုပညာ

         တေန႕က ရံုုးမွာ အလုုပ္လုုပ္ေနရင္းနဲ႕ ေဟာ္လန္က တစ္ေယာက္ကလွမ္းေျပာတယ္။  မင္းတိုု႕ ဆီမွာ ဗုုဒၵဘာသာ၀င္ ေတြက မြတ္စလင္ေတြ အိမ္ကိုု မီးရိႈ႕ေနတယ္ဆိုုတဲ့။  အစကေတာ့ ဒီပိုုစ့္ကိုု မေရးဘူးလိုု႕ထားမလုုိ႕။  ဒါေပမယ့္ အခုုေရးျဖစ္သြားတယ္။  သူ႕ကြန္ပ်ဴတာသြားၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ပုုဂံ ဘုုရားပံုုေတြရိုုက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုုရယ္။  ျပီးေတာ့ ဟိုုရက္က ျဖစ္သြားတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကိုု ေဟာ္လန္ စကားလံုုးေတြနဲ႕ ေရးထားတယ္။  ဘာသာျပန္ခုုိင္းလိုုက္ေတာ့ အတိုုခ်ံဳးလိုုက္ရင္ အဲ့ဒီအဓိပၺါယ္ သက္ေရာက္ေနတာပဲ။  အင္း ဘယ္လိုု႕ရွင္းရပါ့ေနာ္… ႏုုိင္ငံေရးလည္း ကိုုယ္က ဒီေလာက္စိတ္၀င္စားလွတာမဟုုတ္။  ဒီ သတင္းၾကီးကလည္း ကြက္ျပီးေရးထားတဲ့ သတင္းၾကီး။

         မင္း ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုုသိလားဆိုုေတာ့ မသိဘူးတဲ့။  ေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ကိုုသိလားဆိုုေတာ့ သိတယ္တဲ့။  အဂၤလိပ္က ငါတိုု႕ႏုုိင္ငံကိုု ႏွစ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ ကိုုလိုုနီလုုပ္ခဲ့တယ္ေပါ့ေလ။ အဲ့ဒီကစရတာေပါ့။  အဲ့ဒီေတာ့ ကိုုလိုုနီ လက္ထက္မွာ ပိုု႕ကုုန္တစ္ခ်ိဳ႕ကိုု တင္သြင္းျခင္းခဲ့ခဲ့ရတယ္ေပါ့ေလ။  အဲ့ဒီအထဲမွာ အႏၵိယႏုုိင္ငံက လူသားအရင္းအျမစ္ေတြလည္း ပါတယ္ေပါ့ေလ။  ျပီးေတာ့ လြတ္လပ္ေရးကိုု ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဆိုုတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ရဲ႕ ဖခင္ျဖစ္သူက ယူေပးခဲ့တယ္ေပါ့ေလ။ ငါတိုု႕အတြက္ေတာ့ ႏိုုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ဖခင္၊ ေနာက္ assassinate အလုုပ္ခံရတယ္။ ျမန္မာႏုုိင္ငံဟာ ႏုုိင္ငံေပါင္း ငါးႏုုိင္ငံနဲ႕ နယ္နမိတ္ခ်င္း ထိစပ္ေနတယ္။  အဲ့ဒီေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းႏိုုင္ငံေတြၾကားမွာ ႏုုိင္ငံသား စိမ့္၀င္မႈ႕ရွိသလိုု၊ ယိုုစီးမႈ႕လည္း ရွိေနတယ္။  ဒီအထဲမွာ တရုုတ္ဆိုုရင္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ျဖန္က်က္မႈ႕အားေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္ ေရာက္လာတုုန္းက ခ်န္ေကရွိတ္ရဲ႕ ကူမင္တန္ေတြ တပ္ဆုုတ္တုုန္းကလည္း တိုု႕ႏုုိင္ငံထဲ အမ်ားၾကီး ေရာက္ခဲ့တယ္။  ထိုုနည္းတူ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုုိင္ငံနဲ႕ ထိစပ္ေနတဲ့ ျပည္နယ္ေတြမွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္လူမ်ိဳးေတြ စိမ့္၀င္မႈ႕ရွိခဲ့တယ္။  ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေနာက္ ဦးႏုုဆိုုတဲ့ တစ္ေယာက္က ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာတယ္။  မဲ ကိစၥေတြရွိလာတယ္။  မဲေပးဖိုု႕ လူလိုုတယ္။  အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ႏုုိင္ငံေရး လွည့္ကြက္ေတြ ရွိခဲ့တယ္။  ႏိုုင္ငံျခားသားေတြ ႏုုိင္ငံသားေပးပစ္တယ္။  ေနာက္ပိုုင္းလည္း ဒီလိုုမ်ိဳး စိမ့္၀င္မႈ႕ေတြ ရွိခဲ့တယ္။ 

         ေနာက္ေတာ့ ႏုုိင္ငံေရးမွာ အလွည့္ေျပာင္းေတြ အမ်ားၾကီးျဖစ္ခဲ့တယ္ေပါ့ေလ။  ဆိုုရွယ္လစ္ႏုုိင္ငံဆိုုျပီး ထူေထာင္ခဲ့တယ္၊  အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ အဖြဲ႕ေတြ အမ်ားၾကီး ကြဲကုုန္တယ္။  ေနာက္ စစ္အုုပ္ခ်ဳပ္ေရးျဖစ္လာခဲ့တယ္။  အဲဒီမွာလည္း အဖြဲ႕ေတြ အမ်ားၾကီး ထပ္ျပီးေတာ့ ကြဲထြက္သြားေသးတယ္။  ကြဲသြားတဲ့ အတိုုက္အခံ အမ်ားစုုဟာ ေတာထဲကိုု ေရာက္ျပီး လက္နက္ကိုုင္ၾကတယ္။   တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ အတိုုက္အခံအေနနဲ႕ အစိုုးရရဲ႕ အာဏာသက္ေရာက္မႈ႕ အ၀န္းအ၀ိုုင္းထဲမွာပဲ ဆက္လက္ တည္ရွိခဲ့တယ္။  ဒီအထဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ရဲ႕ ပါတီလဲ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့တယ္။  ဒီအစုုိးရ အဆက္ဆက္လက္ထက္မွာ ျပ႒ာန္းခဲ့တဲ့ ဥပေဒအမ်ားစုုဟာ ႏုုိင္ငံသားေတြနဲ႕ စပ္လ ွ်င္းခဲ့တာေတြ မ်ားျပီးေတာ့ တစ္ျခားႏုုိင္ငံ၊ႏုုိင္ငံျခားသားေတြနဲ႕ဆက္စပ္တဲ့ ဥပေဒေတြမွာ ငါသိသေလာက္ေတာ့ လြပ္လပ္ေရးရျပီးခါစေန ျပ႒ာန္းခဲ့တဲ့ ဥပေဒကိုု ျပင္ဆင္မႈ႕ အမ်ားၾကီး မလုုပ္ခဲ့တဲ့အျပင္ ဥပေဒကိုုပဲ ေမးခြန္းထုုတ္စရာ အပိုုင္းေတြ အမ်ားၾကီးရွိခဲ့တယ္လိုု႕ ျပည္သူေတြက ယူဆခဲ့ၾကတယ္။  ဒါေပမယ့္ လႊတ္ေတာ္ဆိုုတာ မရွိခဲ့တဲ့အတြက္ ဘယ္သူက ေမးခြန္းထုုတ္ႏုုိင္လဲဆိုုတဲ့ ဟာမ်ိဳးမရွိခဲ့ဘူး။  ေမးခြန္း မရွိခဲ့တဲ့ အတြက္ အေျဖ မရွိခဲ့ဘူး။   အဲ့ဒီအတြက္ အခြင့္အေရးလည္း မရွိဘူးေပါ့။  စစ္အုုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရာစုုႏွစ္ တစ္၀က္ေလာက္ျပီးေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္အနည္းငယ္မွာ ဒီမိုုကေရစီဆိုုျပီးျဖစ္လာတယ္။  ငါတိုု႕ႏုုိင္ငံရဲ႕ သတင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုု အခုု မင္းတိုု႕ဖတ္ရလာတယ္ေပါ့ေလ။

2+2 = 5

         ဒီဗီယုုိေလးကိုု အရင္ ၾကည့္လိုုက္ပါ….

ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ အေတြးေတြ အမ်ားၾကီး ေပးသြားတဲ့ ဗီဒီယိုုေလးပါ။  ကြ်န္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ဖဘ ေပၚမွာ ရွဲထားတာေတြ႕လိုု႕ ၾကည့္ျဖစ္ရင္းနဲ႕ဒီပိုုစ့္ေလးကိုု ေရးလိုုက္မိတာပါ။  ကြ်န္ေတာ္ဆိုုလိုုခ်င္တာက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ကိုု ျပန္ၾကည့္ျပီးေတာ့ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒါ့ေၾကာင့္လိုု႕ ဆိုုလိုုခ်င္ေနတာမဟုုတ္ပါဘူး။ 

         လက္ရွိကြ်န္ေတာ္တိုု႕ brain wash ဘယ္ေလာက္အထိ အလုုပ္ခံရျပီးျပီလဲဆိုုတာကိုု ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္ဖိုု႕ ေျပာခ်င္တာပါ။  ကြ်န္ေတာ္တိုု႕ဟာ ဒီေက်ာင္းသားေလးေတြေနရာကိုု အရင္ဆံုုး ၀င္မၾကည့္ပါနဲ႕။   အတန္းထဲက ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေနရာကိုု ၀င္ၾကည့္ပါ။  ကြ်န္ေတာ္တိုု႕ ကိုုယ္တုုိင္ ဆရာျဖစ္ျပီဆိုုပါေတာ့။  ဒီ ဗီဒီယုုိထဲကလိုုမ်ိဳး ေက်ာင္းသာ အျပစ္ေပးလိုုက္တဲ့ အေျခအေနအထိ မေရာက္ဖူးပဲ ထားပါေတာ့။

MYO

         အစတုုန္းကေတာ့ Nike ရဲ႕  Fuelband ဆိုုတဲ့ ဟာကေလးကိုု ၀ယ္ဖိုု႕ တာစူေနျခင္းျဖစ္သည္။  အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုုေသာ္ ဗိုုက္ေခါက္မွာ အေတာ္ပင္ထြက္လာေခ်ျပီတကား။  ဓာတ္ပံုုရိုုက္ခါနီး အသက္ေအာင့္ေသာ္လည္း မရေတာ့ေခ်။  ဗိုုက္က ေရွ႕တင္မက ေဘးသိုု႕ပါ ထြက္လာေခ်ျပီတည္း။  သုုိ႕ေသာ္ အားကစားလုုပ္ဖိုု႕ကိုုမူ မိုုးရြာသည္၊ ေနပူသည္၊ ဗိုုက္ဆာသည္၊  ဗိုုက္တင္းသည္၊  ေစာေသးသည္၊ ေနာက္က်ျပီ စသည္ စသည္ ပ်င္းရိျခင္းေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာကိုု အေၾကာင္းျပကာ ဘာ အားကစားမွ မလုုပ္ျဖစ္ေတာ့ေပ။

         ဒီ လက္ပတ္ကေလး ၀ယ္လိုုက္လ ွ်င္ေတာ့ ဟိုုက တစ္ေန႕ကိုု ကုုိယ့္ရဲ႕ Fuel ဘယ္ေလာက္ burn ျပီးေၾကာင္းဘာေၾကာင္း အခ်က္ေလး ဘာေလးျပလ ွ်င္ အားကစားေလး ဘာေလး ျပန္လုုပ္ျဖစ္မည္ထင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။  သိုု႕ေသာ္ ေနာက္ပိုုင္း ဒံုုရင္း ဒံုုရင္း ျပန္ေရာက္မွာ ျမင္ေယာင္မိေသာေၾကာင့္ မ၀ယ္ျဖစ္ေတာ့ေခ်။