ေကာင္းမႈ႕ေတာ့
လုပ္ခဲ့တယ္
စိန္႕ပီတာသည္ ပုလဲတံခါး၀တြင္ ရပ္ေနသည္။ လူငယ္တစ္ေယာက္ေလွ်ာက္လာသည္။
“သူငယ္ သင္လူ႕ျပည္မွာတုန္းက
ဘာကုသိုလ္ေကာင္းမႈ႕ေတြ လုပ္ခဲ့လဲ?”
“အင္း…. ကြ်န္ေတာ္တစ္ခုေတာ့
သတိရတယ္… ကြ်န္ေတာ္ခရီးသြားတုန္းကေပါ့။ လမ္းမွာ
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ို လူဆိုးေတြ ၀ိုင္ျပီးေတာ့ ေႏွာက္ယွက္ေနၾကတာ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း အဲ့ဒီလူဆိုးေတြဆီေလွ်ာက္သြားတယ္။ ေကာင္မေလးကို လႊတ္ဖို႕ေျပာတယ္။ အံမယ္.. ဒီေကာင္ေတြက ဂရုေတာင္ မစိုက္ဘူး။ ဒါနဲ႕ အဲ့ဒီ လူဆိုးေခါင္းေဆာင္ဆီကိုသြားျပီးေတာ့
အဲ့ဒီေကာင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာတည့္တည့္ကို လက္သီးနဲ႕ထိုးပစ္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ အဲ့ဒီေကာင္ရဲ႕ ဆိုင္ကယ္ကို ကန္ျပီးေတာ့
လွဲပစ္လိုက္တယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ အဲ့ဒီေကာင္ကို
နားရြက္ဆြဲျပီးေတာ့ ေဟ့ေကာင္ေတြ မင္းတို႕ ေကာင္မေလးကို လႊတ္လိုက္လို႕ ေျပာေနတာ မၾကားဘူးလားလို႕”
ကြ်န္ေတာ္ေျပာလိုက္တယ္။
စိန္႕ပီတာ
ထိုသူငယ္ကို အေတာ္ေလးစားသြားသည္
“အင္းျပီးေတာ့ေရာ
ဘာျဖစ္ေသးတုန္း ဆက္ပါဦး”
“အင္း ျပီးေတာ့
မိနစ္ပိုင္းအတြင္း ကြ်န္ေတာ္ ဒီကို ေရာက္လာတာပဲေလ”
အရံႈးေပးပါျပီ
သေဘၤာတစ္စီးေပၚတြင္ျဖစ္သည္။ မ်က္လွည့္သမားတစ္ေယာက္သည္ မ်က္လွည့္ျပကြက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ခင္းက်င္းျပသေနသည္။ ၾကာလာေလေသာ္ ကပၸတိန္ေမြးထားေသာ ၾကက္တူေရြးမွာ မ်က္လွည့္ဆရာ၏ ျပကြက္မ်ားကို သိရွိလာ၏။
“ေဟာ.. ဦးထုပ္က တစ္ျခားဦးထုပ္နဲဲ႕ လဲလိုက္တာ….”
“အဲဒီ စားပြဲေအာက္မွာ ပန္းေတြကို ဖြက္ထားတာ….”
“ေဟာ ေဟာ… ဖဲခ်ပ္ေတြကို လက္ထဲကေန လႊတ္ခ်လိုက္ျပီ…”
စသည္ျဖင့္ မ်က္လွည့္ဆရာ၏ လွည့္ကြက္ေတြအားလံုးကို ပြဲတုိင္းမွာ ေဘးနားကေန ေအာ္ေနသည္။ ဤသို႕ႏွင့္ ပြဲပ်က္သည့္ေန႕မွာလည္း မနည္းမေနာ။
ဒီလိုႏွင့္ တေန႕ေတာ့ သေဘၤာေမွာက္သည္။ မ်က္လွည္ဆရာလဲ ပ်ဥ္ခ်ပ္ကေလးကို ဖက္ျပီး ပင္လယ္ထဲေမ်ာေနသည္။ ၾကက္တူေရြးကေတာ့ သူ႕ေဘးမွာ ပါလာသည္။ ဒီလိုႏွင့္ ပင္လယ္ထဲမွာ တစ္ရက္ျပီး တစ္ရက္…..။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ၾကက္တူေရြးက မ်က္လွည့္ဆရာကိုေျပာသည္….
“ကဲ.. က်ဳပ္အရံႈးေပးပါျပီဗ်ာ…. သေဘၤာကို ဘယ္လိုဖြက္လိုက္သလဲဆိုတာ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေျပာျပ”